این سنگ‌ها را در کارخانه به شکل لوح (سنگ پلاک) به ضخامت ۶ تا ۳۰ میلی‌متر برش می‌دهند

و سپس روی آن را می‌سایند تا صاف شوند.

سنگ‌لوح صیقلی را در زمان استفاده در جای موردنظر قرار می‌دهند و پس از اطمینان از استقرار صحیح آن،

پشت سنگ را ملات می‌ریزند تا به بنا یا زیر کار محکم بچسبد و یا آن را برای فرش‌کف روی لایه‌ای از

ملات پهن‌شده قرار می‌دهند و کف مورد دلخواه را می‌پوشانند.

سنگ‌نماهایی که در ایران مورد استفاده قرا می‌گیرند، معمولاً آهکی مورد استفاده قرار میگیرد.

سنگ آراگونیت و تراورتن هر دو از ته‌نشین‌شدن مواد آهکی آب چشمه‌های پیرامون آتش‌فشان‌ها حاصل گردیده‌اند.

سنگ گرانیت که رنگ‌های مختلفی دارد، یک سنگ آذرین است و در برابر عوامل فرسایشی بسیار مقاوم می‌باشد. اخیراً  از این سنگ در نماهای خارجی و داخلی ساختمان‌ها، فرش‌کف و پله استفاده می‌شود.

نکته: در انتخاب ابعاد سنگ‌های پلاک بایستی به این موضوع توجه داشت که دو نفر به‌آسانی بتوانند در ارتفاع، آن را نصب کنند.

ویژگی‌ها و حداقل حدود مورد مقبولیت:

سنگ‌های مصرفی بایستی از لحاظ بافت و ظاهر، یکنواخت و بدون ترک بوده و

عاری از رگه‌های خاکی مارنی، میکانی، پریت، ترکیبات سولفاتی و سولفیدی (حداکثر SO3 به ۱ % وزنی محدود می‌شود)

و سایر موادی باشند که تحت‌تأثیر عوامل جوّی و هوازدگی خراب می‌گردند.، زیرا در این صورت استحکامی نخواهند داشت.

اشکال بعد نماکاری با سنگ‌های مختلف را نمایش می‌دهند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *